Tomasz Brach

Dealer easyMarkets, odpowiedzialny za analizę rynku walut, surowców i giełd. Nadzoruje obsługę transakcyjną klientów w Oddziale easyMarkets w Polsce. Absolwent Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Na rynku finansowym od 2003 roku. Doświadczenie zdobywał jako makler, dealer rynku międzybankowego oraz animator papierów wartościowych w biurach maklerskich i bankach.

Historyczne głosowanie z zeszłego roku, w którym Brytyjczycy opowiedzieli się za odejściem z UE, wywołało bezprecedensową zmienność kursu funta szterlinga. Jak się jednak okazuje, zmienność nie jest dla tej waluty niczym nowym. Ma ona bowiem za sobą bardzo długą drogę, której początki sięgają 1200 lat wstecz…
Poniżej przedstawiamy krótki przegląd ponadtysiącletniej historii funta.

Starożytny Rzym

Śledząc historię funta, trafiamy do Europy kontynentalnej za czasów Cesarstwa Rzymskiego. Nazwa tej waluty pochodzi z łacińskiego poundus i oznacza wagę.

Era anglo-saksońska

Funt został uznany oficjalnie za walutę już w roku 775 naszej ery, w anglo-saksońskiej Brytanii. W tamtym okresie jeden funt stanowił ekwiwalent funta srebra. W VIII wieku była to olbrzymia fortuna.
W roku 928 pierwszy król Anglii uznał funt za walutę narodową, a jeden szterling miał wartość 15 krów.

Powstaje Bank Anglii

Kolejnym wielkim krokiem w rozwoju brytyjskiej waluty było ustanowienie w roku 1694 przez króla Wiliama III Banku Anglii, co miało zapewnić mu finansowanie wojny z Francją.

W 1717 roku Wielka Brytania przeliczała wartość funta już nie w srebrze, ale raczej w złocie. Złoty standard stanie się w pełni oficjalny w roku 1800, wraz z przyjęciem go przez Niemcy. Wielka Brytania utrzymała złoty standard do roku 1914, kiedy został on zawieszony w związku z wojną.

Złoty standard został przywrócony w Wielkiej Brytanii w roku 1925, ale w roku1931 system ten znów został porzucony.

Czasy współczesne

Gdy brytyjska gospodarka w roku 1967 znalazła się w kolejnym kryzysie, rząd ogłosił 14-procentową dewaluację waluty. Wartość funta względem dolara będzie malała aż do połowy lat siedemdziesiątych. W roku 1979 rząd m.in. zniósł kontrolę dywidend i płac, co podniosło kurs funta względem dolara amerykańskiego.

Szterling musiał zmierzyć się z potężnym, 20-procentowym spadkiem w roku 1992, gdy Wielka Brytania opuściła Mechanizm kursów walutowych (ERM , Exchange Rate Mechanism). Świadkami kolejnego wielkiego spadku byliśmy w roku 2008, na początku kryzysu finansowego.

I na sam koniec: kurs funta doświadczył historycznego spadku latem roku 2016, po referendum w sprawie odejścia od Unii Europejskiej, gdy brytyjska waluta osiągnęła najniższą wartość od 168 lat względem koszyka walut głównych.[1]

Źródła:
Chris Parker (27 June 2016). “A short history of the British pound.” World Economic Forum.
[1]Mahreen Khan (12 October 2016). “Pound slumps to 168-year low.” Financial Times.

Czy ten artykuł był pomocny?

0 0 0